Zoeken

Paper&Zout

De etalage van mijn liefde voor taal met verhalen die niet per se waar zijn

WIDM: het einde van de bromance nadert

Zondagochtend, 14 februari. Dat kan maar een ding betekenen: in mijn lievelingskoffietentje aan de koffie, bananenbrood ernaast en iPad uitgestald om WIDM terug te kijken. Valentijnsdag? Wasda? Er gaan geruchten dat er volgende week Simonetijnsdag ergens in een Brabants dorp wordt gevierd, maar die kan ik helaas niet bevestigen of ontkrachten. Deze zondagochtend schrijf ik in ieder geval gewoon over WIDM. En hoe!

Doorgaan met het lezen van “WIDM: het einde van de bromance nadert”

FICTIE: Over tijdloze hemden en goede koffie

Daar lig ik dan. Starend uit het slaapkamerraam en mijn dekbed tot onder mijn neus opgetrokken. Ik beweeg niet en adem een beetje. Mijn hoofd voelt zwaar en mijn buik weeïg. Vanuit mijn ooghoek zie ik een berg dekbed naast me en daar ligt hij onder. Ik weet wie hij is en ook dat hij zo snel mogelijk mijn bed uit moet.

Doorgaan met het lezen van “FICTIE: Over tijdloze hemden en goede koffie”

WIDM: Alle ballen op…

Goedemorgen,

Als ik dit schrijf, is het zondagochtend. De zondagochtend ná mijn eerste carnaval. En de zondagochtend vóór een etentje dat ik vanavond host. Als ik goed luister, hoor ik het lammetje in de koelkast mekkeren om mijn aandacht en de geroosterde flespompoen wil graag met tahin en yoghurt de blender in. Doorgaan met het lezen van “WIDM: Alle ballen op…”

WIDM: Ellie, we missen je.

Oh. De horror. Ellie L is nog niet op Schiphol geland of deze aflevering hebben we niet één maar twéé opdrachten met een portofoon. Het is al lang en breed uitgemeten, maar je kunt op je vingers natellen dat alles helemaal de soep in loopt. De zaterdagavonden zijn niet meer hetzelfde zonder Ellie L’s Deutsche Gründlichkeit. Snik.

Doorgaan met het lezen van “WIDM: Ellie, we missen je.”

WIDM: jaaaaaaaaaaaaa, fuck you.

Aflevering 4. Witte stranden, blauwe zee en mooie rotspartijen. Ja lekker, ik zit er op deze druilerige zaterdagavond klaar voor! De aflevering heet ‘minder dan je denkt’ en die roept al meteen vragen op. Véél vragen. Bijvoorbeeld: bedoelen ze niet ‘minder als je denkt’, maar daar kom ik later op terug.

Doorgaan met het lezen van “WIDM: jaaaaaaaaaaaaa, fuck you.”

WIDM: recap

Soms zou ik willen dat ík de Mol was. Niet omdat ik dan dingen kon saboteren, ook niet omdat ik mensen op het verkeerde been kon zetten en ook niet omdat ik dan live naar Remy’s getokkel zou kunnen luisteren… Nee. Ik wil de Mol zijn omdat Art iedere week weer roept “De Mol… gaat nooit naar huis.”  Doorgaan met het lezen van “WIDM: recap”

Je krijg er zo veel voor terug

Op den Twittert ging het gisteren los: over de dingen die mensen wél tegen zzp’ers zeggen en niet tegen hun bakker. Onderhandel je met je bakker over de prijs van het brood? Neuh. Vraag je aan de bakker of je over drie maanden mag betalen? Neuh. Of dat je het brood überhaupt gratis mee kan nemen omdat je tegen mensen zal vertellen dat het van bakker X komt? Neuh. De hashtag #tegendebakker werd door @frankahummels in het leven geroepen en toutes les zzp’ers konden hun ervaringen delen.

Doorgaan met het lezen van “Je krijg er zo veel voor terug”

Het lijden dat wachten heet

Half Nederland verkeert op dit moment in opperste staat van paraatheid, TicketMaster.nl heeft de capaciteit opgeschroefd (laten we het hó-pen!) en declarabele uren worden deze vrijdagochtend níét gemaakt door de werkenden: want… ADELE!

Doorgaan met het lezen van “Het lijden dat wachten heet”

#WIDM: Een preview

2 Januari! Hoera! Wie is de Mol begint weer. Ongegeneerde complottheorieën smeden, als een hysterische vriendin zoeken naar bewijs voor de vermeende affaire en met militaire precisie De Mol ontmaskeren. BRING. IT. ON!

Je moest even wachten op mijn eerste #WIDM-post: excusez. De reden: het vooronderzoek duurde deze keer wat langer. Is er IEMAND die meer dan de helft van de kandidaten kende zonder Google erop na te slaan? Ik niet in ieder geval. De reden is duidelijk: ik kijk geen televisie en luister geen radio. Ik heb in mijn hele leven nog nooit een hele aflevering van GTST gezien, kijk nooit Opsporing Verzocht en ook geen Shownieuws. Ook luister ik geen Classic FM of 3FM: vooral omdat ik de hele dag naar Adele of mijn Spotify favorietenlijst luister.

Marjolein Keuning: Ja! Die ken ik nog als Joyce Couwenburg uit Onderweg naar Morgen. Ik DACHT dat ze ook in Medisch Centrum West speelde, maar daar heb ik online geen bewijs voor gevonden. Wel vertelde Wikipedia me dat ze ook presentatrice en zangeres is.

Tim Hofman aka De Broer van Roos: Ja! Deze ken ik ook. Van de kapper. Geen grap. Hij heeft een aantal keer naast mij gezeten bij de kapper en staat geregeld naast mij bij een Amsterdams kruispunt. En ik kende Tim al voor hij landelijke bekendheid genoot bij BNN van Instagram & Twitter. Mijn verwachting: deze dude zorgt voor mooie grappen. (PS volg je mij al op Instagram? Daar hou ik een fotodagboek bij van mijn leven als zzp’er en andere dingen die ik leuk vind om te delen!)

Rop Verheijen: Geen idee. Mijn enige vraag is: waarom kozen zijn ouders ervoor om Rop met een P te schrijven? Het arme schaap heeft dus zijn hele leven zijn naam moeten spellen en véél mensen moeten corrigeren. Zo’n moeilijke jeugd levert vast mooie tv op. Ha! (Alvast een belofte aan mijn kind: dat zal ik je nooit aandoen.)

Daarnaast verwacht ik op basis van 1000 vooroordelen dat Cécile zich drukker maakt om haar kleding en moddervegen op haar gezichtje dan om de ontmaskering, Taeke zo bloed- bloedfananiek is dat de andere kandidaten (en dan vooral de Mol) hem fakking irritant vinden. Het toppunt van ironie is natuurlijk als Ellie-van-de-Politie de Mol blijkt OF dat ze zo clueless is dat ze er de eerste ronde uit ligt. Wat ik verwacht van harpist Rémy? Vooral dat ik zijn naam niet goed zal schrijven en dat het zijn carrière goed uitkomt als hij lang in de serie blijft (staat er toevallig een tour van hem gepland in het voorjaar van 2016?). En van radio-dj Annemieke, presentator Klaas of presentatrice Airen? Geen idee. Verras me!

Tot slot is er nog een ander punt van aandacht. Tijdens de eerste twee afleveringen lig ik met mijn reet op een tropisch eiland. Saaie uitzichten van wit zand en blauw water, verse sapjes en pad thai, massages en wellicht wat meditatie- en yogalessen. Ja. Écht heel erg naar. Hoe de fuck heb ik dit zo kunnen plannen? Maar, belangrijker, hoe kunnen we dit oplossen? Maandag 18 januari maar een recap van de eerste drie afleveringen dan maar?

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑