Zoeken

Paper&Zout

De etalage van mijn liefde voor taal met verhalen die niet per se waar zijn

Categorie

Liefde voor WIDM

WIDM: het einde van de bromance nadert

Zondagochtend, 14 februari. Dat kan maar een ding betekenen: in mijn lievelingskoffietentje aan de koffie, bananenbrood ernaast en iPad uitgestald om WIDM terug te kijken. Valentijnsdag? Wasda? Er gaan geruchten dat er volgende week Simonetijnsdag ergens in een Brabants dorp wordt gevierd, maar die kan ik helaas niet bevestigen of ontkrachten. Deze zondagochtend schrijf ik in ieder geval gewoon over WIDM. En hoe!

Doorgaan met het lezen van “WIDM: het einde van de bromance nadert”

WIDM: Alle ballen op…

Goedemorgen,

Als ik dit schrijf, is het zondagochtend. De zondagochtend ná mijn eerste carnaval. En de zondagochtend vóór een etentje dat ik vanavond host. Als ik goed luister, hoor ik het lammetje in de koelkast mekkeren om mijn aandacht en de geroosterde flespompoen wil graag met tahin en yoghurt de blender in. Doorgaan met het lezen van “WIDM: Alle ballen op…”

WIDM: Ellie, we missen je.

Oh. De horror. Ellie L is nog niet op Schiphol geland of deze aflevering hebben we niet één maar twéé opdrachten met een portofoon. Het is al lang en breed uitgemeten, maar je kunt op je vingers natellen dat alles helemaal de soep in loopt. De zaterdagavonden zijn niet meer hetzelfde zonder Ellie L’s Deutsche Gründlichkeit. Snik.

Doorgaan met het lezen van “WIDM: Ellie, we missen je.”

WIDM: jaaaaaaaaaaaaa, fuck you.

Aflevering 4. Witte stranden, blauwe zee en mooie rotspartijen. Ja lekker, ik zit er op deze druilerige zaterdagavond klaar voor! De aflevering heet ‘minder dan je denkt’ en die roept al meteen vragen op. Véél vragen. Bijvoorbeeld: bedoelen ze niet ‘minder als je denkt’, maar daar kom ik later op terug.

Doorgaan met het lezen van “WIDM: jaaaaaaaaaaaaa, fuck you.”

WIDM: recap

Soms zou ik willen dat ík de Mol was. Niet omdat ik dan dingen kon saboteren, ook niet omdat ik mensen op het verkeerde been kon zetten en ook niet omdat ik dan live naar Remy’s getokkel zou kunnen luisteren… Nee. Ik wil de Mol zijn omdat Art iedere week weer roept “De Mol… gaat nooit naar huis.”  Doorgaan met het lezen van “WIDM: recap”

#WIDM: Een preview

2 Januari! Hoera! Wie is de Mol begint weer. Ongegeneerde complottheorieën smeden, als een hysterische vriendin zoeken naar bewijs voor de vermeende affaire en met militaire precisie De Mol ontmaskeren. BRING. IT. ON!

Je moest even wachten op mijn eerste #WIDM-post: excusez. De reden: het vooronderzoek duurde deze keer wat langer. Is er IEMAND die meer dan de helft van de kandidaten kende zonder Google erop na te slaan? Ik niet in ieder geval. De reden is duidelijk: ik kijk geen televisie en luister geen radio. Ik heb in mijn hele leven nog nooit een hele aflevering van GTST gezien, kijk nooit Opsporing Verzocht en ook geen Shownieuws. Ook luister ik geen Classic FM of 3FM: vooral omdat ik de hele dag naar Adele of mijn Spotify favorietenlijst luister.

Marjolein Keuning: Ja! Die ken ik nog als Joyce Couwenburg uit Onderweg naar Morgen. Ik DACHT dat ze ook in Medisch Centrum West speelde, maar daar heb ik online geen bewijs voor gevonden. Wel vertelde Wikipedia me dat ze ook presentatrice en zangeres is.

Tim Hofman aka De Broer van Roos: Ja! Deze ken ik ook. Van de kapper. Geen grap. Hij heeft een aantal keer naast mij gezeten bij de kapper en staat geregeld naast mij bij een Amsterdams kruispunt. En ik kende Tim al voor hij landelijke bekendheid genoot bij BNN van Instagram & Twitter. Mijn verwachting: deze dude zorgt voor mooie grappen. (PS volg je mij al op Instagram? Daar hou ik een fotodagboek bij van mijn leven als zzp’er en andere dingen die ik leuk vind om te delen!)

Rop Verheijen: Geen idee. Mijn enige vraag is: waarom kozen zijn ouders ervoor om Rop met een P te schrijven? Het arme schaap heeft dus zijn hele leven zijn naam moeten spellen en véél mensen moeten corrigeren. Zo’n moeilijke jeugd levert vast mooie tv op. Ha! (Alvast een belofte aan mijn kind: dat zal ik je nooit aandoen.)

Daarnaast verwacht ik op basis van 1000 vooroordelen dat Cécile zich drukker maakt om haar kleding en moddervegen op haar gezichtje dan om de ontmaskering, Taeke zo bloed- bloedfananiek is dat de andere kandidaten (en dan vooral de Mol) hem fakking irritant vinden. Het toppunt van ironie is natuurlijk als Ellie-van-de-Politie de Mol blijkt OF dat ze zo clueless is dat ze er de eerste ronde uit ligt. Wat ik verwacht van harpist Rémy? Vooral dat ik zijn naam niet goed zal schrijven en dat het zijn carrière goed uitkomt als hij lang in de serie blijft (staat er toevallig een tour van hem gepland in het voorjaar van 2016?). En van radio-dj Annemieke, presentator Klaas of presentatrice Airen? Geen idee. Verras me!

Tot slot is er nog een ander punt van aandacht. Tijdens de eerste twee afleveringen lig ik met mijn reet op een tropisch eiland. Saaie uitzichten van wit zand en blauw water, verse sapjes en pad thai, massages en wellicht wat meditatie- en yogalessen. Ja. Écht heel erg naar. Hoe de fuck heb ik dit zo kunnen plannen? Maar, belangrijker, hoe kunnen we dit oplossen? Maandag 18 januari maar een recap van de eerste drie afleveringen dan maar?

WIDM: Stemadvies

Mensen, luister. We hebben nog een paar uur om 34 keer van punten te veranderen voordat de lijnen sluiten en we ein-de-lijk weten wie De Mol was. En wie gaat welke poules winnen. De vraag is natuurlijk: wat tha fuck te doen met al die punten die in je in WIDM poule hebt verzameld? Spreiden? All in? Rik? Margriet? Of toch Marlijn? Ik geef je graag stemadvies zo op de valreep.

Stem op Rik!
Rik is de Mol. Iedereen weet het zeker, behalve degene die echt denken dat hij het niet is. Bestaan die lui überhaupt? En kijk, dat is dus precies waar het mis gaat. Het is zo duidelijk dat Rik de Mol is, dat het opvallend is. Verdacht eigenlijk. Het klopt gewoon niet. Het is té duidelijk. Die envelop die hij niet zag omdat hij nonchalant zijn koffer ervoor gooide, dat gekke gedoe in dat vliegtuigje, al dat geld dat hij uit de pot jatte, die gekke handbewegingen (M – O – L ) bij de witte eikel, die foto van zijn vader die hij (maanden geleden en nu niet meer vindbaar) random op Instagram had gezet (in het kader van de familiefoto die in dat ene huis stond, weet je nog) en noem maar op. Zou hij het echt zó opvallend doen? Bedoelde Art dít toen hij zei dat we dit jaar een aanvallende mol hadden? Ik zeg: deze chaos is allemaal de schuld van de regie.

De regie
Ja. Mag ik daar ook wat over zeggen? De lui van de regie, ik weet vrij zeker dat het dames zijn. Eh hallo, waarom was anders dat ontblote bovenlijf van Rik zo vaak in beeld?! Die zijn een stelletje mindfakkers hoor. Ik vermoed dat zij van die vrouwen zijn die ook de telefoon van hun vent checken omdat hij hen niet binnen 23 seconden terug appt. DIE BLAUWE VINKEN. Van die idiote parawijven die úrenlang complottheorieën verzinnen over waarom meneer X niets meer van zich liet horen (Run, Forest, Run!), Osama en de IND. Van die types die pandapunten verwarren met punten in de WIDM-poule. Ik denk overigens niet dat zij zo koekoek zijn dat ze water drinken met een sliert komkommer, munt, citroen, limoen, en/of gember erin. Maar echt lekker op een rijtje hebben ze het niet. Zou ik in het regieteam passen? HAHAHAHA. *Start de lachband*

Stem op Margriet!
De feiten wijzen naar Margriet. Waarom liggen er anders bloemen bij de brieven van de mol? Waarom ging zij als Chuckie door dat dorp heen stampen met de tekst ‘REMEMBER THIS FACE’? En blijkbaar kúnnen alle afleveringstitels op haar slaan. Ook past Margriet als Mol goed in het diversiteitsbeleid van de avrotros, na Kees Tol en Milouska Meulens. Mag ik dit schrijven? Jah, dit mag ik wel schrijven. Maar om duistere redenen wíl ik niet dat Margriet de Mol is. Omdat ik wil dat Rik het is.

Stem op Marlijn!
Ja stemmen op Marlijn, waarom zou je dat doen? Dat is puur om voor de underdog te gaan. Rik is te duidelijk (zie de uiteenzetting hierboven), de feiten wijzen naar Margriet (zie andere uiteenzetting hierboven), dus dan stem je op Marlijn. Kan iemand me deze logica uitleggen?

En dit ga ik doen
Ik ga met de billen bloot: ik hoop dat Rik de Mol is, al is het alleen maar omdat empirisch te onderzoeken of Het Nederlandse Volk massaal het achtuurjournaal gaat boycotten omdat ze de anchorman niet meer vertrouwen.

Maar, eerlijk gezegd denk ik dat Margriet de mol is. Gewoon omdat de feiten naar haar wijzen. ECHTER. Het gaat helemaal niet om wie de Mol is! Het gaat erom wie de poule gaat winnen! Natuurlijk. Daarom zet ik al mijn punten in op Marlijn. Al mijn punten, behalve 20. Ik bewaar er 10 voor Rik en 10 voor Margriet. Zodat ik tóch hoger eindig dan mijn concurrenten die all-in gaan. Ha!

PS Wil je nog even de spanning weg lachen? Dan moet je écht even dit filmpje bekijken. Het is een grote piemolgrap (of: grotepiemolgrap). SUPERGRAPPIG.

PS2: Mijn fictieverhaal al gelezen? Doe nou! Dan hebben we de volgende keer iets om over te praten. Hoe <…> je het vond.

 

 

WIDM #9: Zo klaar als een k(l)ontje

Man oh man. Wat ben ik zenuwachtig. Ik voel me alsof de verlenging én de penalties van Nederland – Costa Rica over gespeeld moeten worden. Niet. Te. Doen. Misschien heeft het niet alléén te maken met de laatste aflevering van Wie Is De Mol. Maandag aanstaande wordt namelijk mijn eerste stukje fictie de wereld in geslingerd! Leuk, edoch spannend.

Maar goed, ik heb niet de hele avond de tijd. Aan de slag! Let op: spoilers vanaf hier. En pak uw tissues er alvast bij. Ik hoop dat je van mijn verhaal gaat huilen… van blijdschap.

De titel is ‘zinloos’.

Na acht afleveringen WIDM heeft heel Nederland een goed beeld van Sri Lanka. Van de mensen, van de mooie vergezichten van beboste bergen, van de idyllische dorpjes. Van de lokale witte eikels, de vrolijke mensen en blije kinderen. Nieuw in het assortiment zijn de olifanten die vredig staan te grazen in de bossen en door de plassen banjeren. Op dit moment in de aflevering (we klokken 2 minuten en 36 seconden) bekruipt mij het gevoel dat het een lange reclamespot van het Sri Lankees verkeersbureau gaat worden om die 56 minuten te vullen.

Opdracht 1
De kandidaten staan om een ronde tafel, Art heeft een doosje en wat geldflappen meegenomen. Hij stalt het uit, zonder iets te zeggen en kijkt triomfantelijk de groep rond. De spelregels blijken simpel: Art legt wat op tafel neer en de kandidaten mogen dat pakken. Máár… ze mogen maar één keer pakken. En “een foute keuze kan verstrekkende gevolgen hebben” waarschuwt Art alsof het een kwestie van leven of dood is. Ondertussen komt de filosoof in Chris weer naar boven: “Het is zo moeilijk te bepalen welke keuze de juiste is.” Welkom in het echte leven, Chris. *confettibom*

Art legt 1 joker op tafel. Niemand pakt hem. Hij legt er nog een bij. Chris grist ze weg: “Maar weet je… Je moet je soms ook tevreden stellen met iets wat je krijgt aangeboden.” Marlijn vindt het maar raar en Rik put uit zijn WIDM-kijkervaring dat “als je als eerste iets pakt, het je altijd duur komt te staan.”
Dan legt Art weer een joker op tafel. Niemand pakt hem. Hij legt er nog een bij. Margriet grist ze weg. Art legt € 500,- op tafel en Marlijn pakt ‘m. “Je weet tenslotte maar nooit.” Rik vindt het allemaal maar raar, terwijl Marlijn superblij is dat zij voor de pot € 500,- heeft geregeld.
Dan is Rik nog over en Art legt de brief van de mol op tafel. Rik is natuurlijk wel benieuwd wat daar in staat. Hij mag twee jokers afpakken van een andere kandidaat. Hij heeft het briefje nog niet afgelezen, Marlijn roept al dramatisch “Ahw my Gatt” en Rik snaait de jokers van Chris weg. Chris barst in huilen uit (ik maak geen grap) en niemand troost hem. Het waren ZINLOZE jokers.

En dan gebeurt er dus iets heel raars, wat eigenlijk niet zo heel raar meer is. Rik, nét in het bezit van twee jokers, strooit ze wederom rond alsof het confetti is. En Marlijn krijgt weer een joker. Gewoon omdat hij het zo fijn vindt om met Marlijn in de finale te zitten. Gewoon omdat hij het prettig vindt om iemand naast hem te hebben die hij bijna voor 100% vertrouwt. Gewoon omdat zij hem erdoorheen sleept. Ja, ja, Rik. Goed verhaal.

Maar dan. PANIEK. We klokken 17 minuten en ineens horen we de stem van Art: “Tijd voor de test.” Alle whatsappgroepen lichten op: wat gebeurt hier!? De test? Nu al!? Blijkbaar…

Margriet en Marlijn zijn door. En Chris krijgt een rood scherm. Hij barst wederom in huilen uit. Van blijdschap. Ok. Interessante reactie. Kijk. Nu weet ik dat ik doorgaans niet heel goed ben in het doorgronden van mannen (ongeacht leeftijdscategorie), hun gedachtes en hun doen en laten. Maar dit slaat werkelijk alles. Je zit bijna in de finale, je wint bijna 10k, en je hebt bijna de mol ontmaskerd. Hoe kan het dan dat je blij bent dat je afvalt. Iemand die het mij kan vertellen? IEMAND?!

Terwijl ik nog hoogst verwonderd ben over deze emotionele uitbarsting van Chris en op afstand slachtofferhulp verleen aan Ilse (in de Christunnel), neemt Art ons nogmaals mee langs alle afleveringen. Mocht je daarin geïnteresseerd zijn, beveel ik je van harte mijn eerdere schrijfsels aan.  Bijvoorbeeld deze, of deze. Of anders deze. Intussen zijn Rik, Marlijn en Margriet bekomen van de schrik en gaan zij aan de slag met de laatste opdracht.

Opdracht 2

Deze opdracht is een soort doorgeef-fluister-spelletje wat we vroeger op de basisschool speelden. Je fluistert een boodschap in het oor van de een, die geeft het door aan de volgende en aan het einde van de ketting was er niets meer over van jouw boodschap. Zo gaat het in Sri Lanka ook. Behalve dat de ketting uit drie mensen bestaat en ze niet moeten fluisteren maar SCHREEUWEN. De locatie is namelijk een markt. En de boodschap? Dat zijn persoonlijke boodschappen van de mol. Iedere kandidaat moet een brief van de mol zin-voor-zin verzamelen. Het doel van het spel is dat iedereen zijn/haar boodschap van de mol volledig heeft, dan winnen ze € 2000,.

Rik heeft zich als communicatieknooppunt opgesteld: links van hem stond Margriet en rechts Marlijn. Tussen hen in staan mannen groente, fruit, kruiden en levende vissen te verkopen. Die levende vissen heb ik dan gezien, maar had zo maar gekund. En Rik SCHREEUWDE zinnen van Margriet naar Marlijn en weer terug. Een nogal perfecte plek om de boel te manipuleren.

En dat doet hij natuurlijk. Lachend. Twee zinnen bereiken Margriet niet, want die was Rikkie effekes vergeten. Margriet is ZIN-LOOS! Marlijn kan de boel niet zo goed verstaan want zij is natuurlijk (??!) zangeres en daardoor is haar gehoor aangetast. Opvallend is wel dat Margriet Marlijn kon horen toen zij schreeuwde dat Rik € 750,- uit de pot had getrokken om twee jokers te verdienen. Het is een grote chaos, of “viswijverij” zoals Margriet het terecht noemt. Had ik de opdracht echt de eer willen doen toekomen die het verdiende, dan had ik in capitals moeten schrijven. En dat kan ik niet aan. You can thank me later.

De opbrengst is € 0,-. Margriet heeft een te korte brief, Marlijn een te lange en een van de zinnen bij Rik is niet voor hem bedoeld. .

Art’s slotspeech

Na een intro van ongeveer vijf minuten van slowmotion shots, terugblikken, one liners van de kandidaten en heroïsche muziek, staan Rik, Marlijn en Margriet bij Art. De jongens aan de ene kant, de meisjes aan de andere kant. Art houdt een speech, op de achtergrond gecoacht door Ivo Niehe. En die speech… Hij begon met Margriet en sprak haar toe over haar speltactiek: geen vrienden gemaakt, geen zand in de ogen laten strooien: dat soort kreten. Marlijn lacht hij uit omdat ze zich zo gemakkelijk door Rik heeft laten verleiden. En Rik schildert hij af als pooier die Marlijn een beetje tevreden houdt met jokers. “Want, hoe makkelijk is het om te delen als er niets te winnen valt?” Oh man oh man. Alles wat Art zegt, wijst naar Rik. Ik weet het zeker.

Maar we moeten nog een week wachten. Ik eet mijn haar op en bijt mijn nagels af. Tot volgende week!

PS. En vergeet maandag niet je social media te checken: dan lees je waar mijn eerste fictieverhaal te lezen is.

WIDM #9: Ik vind het allemaal wel duidelijk.

Man oh man. Wat ben ik zenuwachtig. Ik voel me alsof de verlenging én de penalties van Nederland – Costa Rica over gespeeld moeten worden. Niet. Te. Doen. Misschien heeft het niet alléén te maken met de laatste aflevering van Wie Is De Mol. Maandag aanstaande wordt namelijk mijn eerste stukje fictie de wereld in geslingerd! Leuk, edoch spannend.

Maar goed, ik heb niet de hele avond de tijd. Aan de slag! Let op: spoilers vanaf hier. En pak uw tissues er alvast bij. Ik hoop dat je van mijn verhaal gaat huilen… van blijdschap.

De titel is ‘zinloos’.

Na acht afleveringen WIDM heeft heel Nederland een goed beeld van Sri Lanka. Van de mensen, van de mooie vergezichten van beboste bergen, van de idyllische dorpjes. Van de lokale witte eikels, de vrolijke mensen en blije kinderen. Nieuw in het assortiment zijn de olifanten die vredig staan te grazen in de bossen en door de plassen banjeren. Op dit moment in de aflevering (we klokken 2 minuten en 36 seconden) bekruipt mij het gevoel dat het een lange reclamespot van het Sri Lankees verkeersbureau gaat worden om die 56 minuten te vullen.

Opdracht 1
De kandidaten staan om een ronde tafel, Art heeft een doosje en wat geldflappen meegenomen. Hij stalt het uit, zonder iets te zeggen en kijkt triomfantelijk de groep rond. De spelregels blijken simpel: Art legt wat op tafel neer en de kandidaten mogen dat pakken. Máár… ze mogen maar één keer pakken. En “een foute keuze kan verstrekkende gevolgen hebben” waarschuwt Art alsof het een kwestie van leven of dood is. Ondertussen komt de filosoof in Chris weer naar boven: “Het is zo moeilijk te bepalen welke keuze de juiste is.” Welkom in het echte leven, Chris. *confettibom*

Art legt 1 joker op tafel. Niemand pakt hem. Hij legt er nog een bij. Chris grist ze weg: “Maar weet je… Je moet je soms ook tevreden stellen met iets wat je krijgt aangeboden.” Marlijn vindt het maar raar en Rik put uit zijn WIDM-kijkervaring dat “als je als eerste iets pakt, het je altijd duur komt te staan.”
Dan legt Art weer een joker op tafel. Niemand pakt hem. Hij legt er nog een bij. Margriet grist ze weg. Art legt € 500,- op tafel en Marlijn pakt ‘m. “Je weet tenslotte maar nooit.” Rik vindt het allemaal maar raar, terwijl Marlijn superblij is dat zij voor de pot € 500,- heeft geregeld.
Dan is Rik nog over en Art legt de brief van de mol op tafel. Rik is natuurlijk wel benieuwd wat daar in staat. Hij mag twee jokers afpakken van een andere kandidaat. Hij heeft het briefje nog niet afgelezen, Marlijn roept al dramatisch “Ahw my Gatt” en Rik snaaide de jokers van Chris weg. Chris barst in huilen uit (ik maak geen grap) en niemand troost hem. Het waren ZINLOZE jokers.

En dan gebeurt er dus iets heel raars, wat eigenlijk niet zo heel raar meer is. Rik, nét in het bezit van twee jokers, strooit ze wederom rond alsof het confetti is. En Marlijn krijgt weer een joker. Gewoon omdat hij het zo fijn vindt om met Marlijn in de finale te zitten. Gewoon omdat hij het prettig vindt om iemand naast hem te hebben die hij bijna voor 100% vertrouwt. Gewoon omdat zij hem erdoorheen sleept. Ja, ja, Rik. Goed verhaal.

Maar dan. PANIEK. We klokken 17 minuten en ineens horen we de stem van Art: “Tijd voor de test.” Alle whatsappgroepen lichten op: wat gebeurt hier!? De test? Nu al!? Blijkbaar…

Margriet en Marlijn zijn door. En Chris krijgt een rood scherm. Hij barst wederom in huilen uit. Van blijdschap. Ok. Interessante reactie. Kijk. Nu weet ik dat ik doorgaans niet heel goed ben in het doorgronden van mannen (ongeacht leeftijdscategorie), hun gedachtes en hun doen en laten. Maar dit slaat werkelijk alles. Je zit bijna in de finale, je wint bijna 10k, en je hebt bijna de mol ontmaskerd. Hoe kan het dan dat je blij bent dat je afvalt. Iemand die het mij kan vertellen? IEMAND?!

Terwijl ik nog hoogst verwonderd ben over deze emotionele uitbarsting van Chris en op afstand slachtofferhulp verleen aan Ilse (in de Christunnel), neemt Art ons nogmaals mee langs alle afleveringen. Mocht je daarin geïnteresseerd zijn, beveel ik je van harte mijn eerdere schrijfsels aan.  Bijvoorbeeld deze, of deze. Of anders deze. Intussen zijn Rik, Marlijn en Margriet bekomen van de schrik en gaan zij aan de slag met de laatste opdracht.

Opdracht 2

Deze opdracht is een soort doorgeef-fluister-spelletje wat we vroeger op de basisschool speelden. Je fluistert een boodschap in het oor van de een, die geeft het door aan de volgende en aan het einde van de ketting was er niets meer over van jouw boodschap. Zo gaat het in Sri Lanka ook. Behalve dat de ketting uit drie mensen bestaat en ze niet moeten fluisteren maar SCHREEUWEN. De locatie is namelijk een markt. En de boodschap? Dat zijn persoonlijke boodschappen van de mol. Iedere kandidaat moet een brief van de mol zin-voor-zin verzamelen. Het doel van het spel is dat iedereen zijn/haar boodschap van de mol volledig heeft, dan winnen ze € 2000,.

Rik heeft zich als communicatieknooppunt opgesteld: links van hem stond Margriet en rechts Marlijn. Tussen hen in staan mannen groente, fruit, kruiden en levende vissen te verkopen. Die levende vissen heb ik dan gezien, maar had zo maar gekund. En Rik SCHREEUWDE zinnen van Margriet naar Marlijn en weer terug. Een nogal perfecte plek om de boel te manipuleren.

En dat doet hij natuurlijk. Lachend. Twee zinnen bereiken Margriet niet, want die was Rikkie effekes vergeten. Margriet is ZIN-LOOS! Marlijn kan de boel niet zo goed verstaan want zij is natuurlijk (??!) zangeres en daardoor is haar gehoor aangetast. Opvallend is wel dat Margriet Marlijn kon horen toen zij schreeuwde dat Rik € 750,- uit de pot had getrokken om twee jokers te verdienen. Het is een grote chaos, of “viswijverij” zoals Margriet het terecht noemt. Had ik de opdracht echt de eer willen doen toekomen die het verdiende, dan had ik in capitals moeten schrijven. En dat kan ik niet aan. You can thank me later.

De opbrengst is € 0,-. Margriet heeft een te korte brief, Marlijn een te lange en een van de zinnen bij Rik is niet voor hem bedoeld. .

Art’s slotspeech

Na een intro van ongeveer vijf minuten van slowmotion shots, terugblikken, one liners van de kandidaten en heroïsche muziek, staan Rik, Marlijn en Margriet bij Art. De jongens aan de ene kant, de meisjes aan de andere kant. Art houdt een speech, op de achtergrond gecoacht door Ivo Niehe. En die speech… Hij begon met Margriet en sprak haar toe over haar speltactiek: geen vrienden gemaakt, geen zand in de ogen laten strooien: dat soort kreten. Marlijn lachte hij eigenlijk uit omdat ze zich zo gemakkelijk door Rik had later verleiden. En Rik schildert hij af als pooier die Marlijn een beetje tevreden hield met jokers. “Want, hoe makkelijk is het om te delen als er niets te winnen valt?” Oh man oh man. Alles wat Art zegt, wijst naar Rik. Ik weet het zeker.

Maar we moeten nog een week wachten. Ik eet mijn haar op en bijt mijn nagels af. Tot volgende week!

PS. En vergeet maandag niet je social media te checken: dan lees je waar mijn eerste fictieverhaal te lezen is.

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑