Als ik het woord finale hoor, heb ik daar meteen een aantal associaties bij. Bijvoorbeeld de bekerfinale van 24 april 2016 in de Kuip (olé olé). Of moet ik zeggen, in een kólkende Kuip. Ander voorbeeld: de finale van het WK 2010 op het Museumplein. Een finale is een apotheose van spanning, sensatie en supporters. Die spanning van gretigheid, het onbekende en die mensenmassa bij elkaar: gotta love it!

En dan is er de finale van WIDM 2016.

De finale van Wie is de Mol 2016 was afgelopen zaterdag. Onder het genot van dekentje, droptoffees (of in ieder geval, de papiertjes daarvan) en een wijntje zat ik lekker te snuggelen op de bank. Maar de live-uitzending van Vondel CS voegde daar weinig aan toe. Eerlijk gezegd, ik vond er geen hol aan.

Klaas was de mol maar dat wisten we eigenlijk al vanaf aflevering 3. In Vondel CS en daarbuiten was een obligaat applaus te horen. Spanning? Geen. Sensatie? Geen. Mensenmassa? Medium. Er stonden mensen buiten bij Vondel CS kou te lijen [geen typo, red] en ze konden op schermen meekijken met wat er binnen gebeurde. Art die een beetje zat te bitchen (natuurlijk), Ellie die ongekend hilarisch was (<3) en de verliefde blikken van Airen en Taeke die over tafel vlogen (lief!). Er zaten elf mensen aan een tafel beelden terug te kijken van zichzelf in een tv-programma en bespraken deze. Dáár keken mensen naar: een soort Inception.

Het was eigenlijk alsof je live publiek bij Studio Voetbal neerzet. Iedereen weet al dat Feyenoord voor de derde keer op rij heeft gewonnen, maar de fans willen graag live zien wat Jack van G. en Dirkie K. er zelf van vinden. Buiten. In de kou. Zoals ik al zei: een gek concept.

En als ik dit allemaal zo op aan het schrijven ben, vraag ik me af: wáár gaat het bij WIDM nou eigenlijk om? Voor mij was dat altijd wie de mol is. Dat is volgens mij ook wat de titel suggereert: Wie. Is. De. Mol. Maar als we kijken naar de opbouw van het programma van de finale, lijkt het ergens anders om te gaan:

  1. (OMG! Is het haar van Art GEFOHNT?!) (Commentaar van Cécile is gewenst)
  2. The Stride of Pride van Art door de mensenmassa (Je ziet hem genieten)
  3. Kringgesprek met onder andere de volgende onderwerpen: de liefde van Airen en Taeke / kleding van Cécile / De ethordiscipline van Ellie
  4. Viviënne interviewt Ellie-collega’s/fans
  5. Entree finalisten (Awkward!) (Zij genieten er duidelijk minder van dan Art)
  6. Zendtijd: Bromance Tim & Taeke
  7. Bekendmaking van De Mol (We zitten inmiddels in minuut 20 tot 25)
  8. Reactie Klaas (Och wat had ie het zwaar)
  9. Reacties kandidaten (Van verbazing was geen sprake)
  10. Vooruitblik winnaar en verliezend-finalist
  11. Bespreking Molacties (En oh yes: daarvan heb je er al een aantal kunnen lezen in mijn eerdere blogs!) Iedere actie werd gevolgd door applaus van het publiek. (Dat vond ik zelf wat gek omdat er weinig écht verrassende, spectaculaire acties bij zaten. Maar ok.)
  12. Bekendmaking winnaar (We zitten inmiddels in minuut 60-65)
  13. Balkonscene (Ook heel awkward!)

Gaat het om… de winnaar? HEUH? Boeien wie de pot wint, dat was meer een attribuut. Toch? Iets zonder échte waarde. Voor die BN’ers is € 13.020,- een schijntje, toch? Waar hebben we het over? DACHT IK. Echter, deze opbouw suggereert dat de winnaar dus wél belangrijk is. Dus daarom ook aan het einde van mijn verhaal: Tim (bekend uit de kappersstoel naast mij) wint € 13k. Hoera!

En ondertussen vraag ik mezelf af: moet ik mijn finale-associaties aanpassen? Nee hoor. Liever passen de makers het spel aan: iets ingewikkeldere puzzels voor de kijkers, een excentriekere Mol en Ellie Lust er weer in. Of, nog beter, een programma van Taeke en Tim, met Ellie als Razende Reporter. Pretty, pretty please!