Deze aflevering wordt de stomste aflevering want je weet: aan het einde weet je niets. Je weet niet wie de Mol is. Je weet ook niet wie de winnaar is. Heel, heel misschien maakt Art de verliezer bekend. Maar als ik de stemmingswisselingen van Art bekijk… denk ik dat hij dat óók niet vertelt. Dat wordt een leuke zaterdagavond. A Saturday night well spent, brings a week of content. 

Opdracht 1: Of de kandidaten vijf foto’s willen namaken? Nou dat wilden ze wel. En er volgden 30 minuten waarin ze de stillevens ‘Alcoholiste met vuilniszak’, ‘Man met vis’ ‘Kind met bloemen voor willekeurig graf’ ‘Stilleven bij Dominicaanse Kapper’ en ‘Spelende kinderen’ namaakten. Tim stortte zich, tot groot ongenoegen van Klaas, op de details. Maar die details bleken behoorlijk essentieel bij de puntentelling. Zo kregen de kandidaten geen punten voor de ‘Man met vis’ omdat de vis naar rechts keek in plaats van links (of andersom, weet ik het). Maar dat de man een TOTAAL andere broek aan had, bleek niets uit te maken. Ik vind dat raar. Maar goed: € 600,- in de pot. Als Annemieke weet waar de pot is. WAAR IS DE POT?!

Opdracht 2 speelde zich af in een all-in resort vol toeristen. En iedereen weet: in een all-in resort verblijven meestal niet de dunste toeristen. Dat moeten de bedenkers van dit spel zich ook gerealiseerd hebben. De opzet was als volgt: een kandidaat krijgt een camera op de buik en de anderen loodsten die kandidaat van de receptie van het resort langs het zwembad naar het strand. ZONDER dat er één bolle toerist in beeld komt. Succes daarmee. Tim vond het een goed idee als Klaas degene wordt met de camera. And so they go. Annemieke leidde als navigator de mannen van de ene naar de andere bestemming en vermeed daarbij bewonderenswaardig alle plekken waar het grote geld lag. De opbrengst was € 50,-. Wow. Just wow.

Tot zo ver de opdrachten. Het spel is over, voorbij, schluss. De kaarten zijn geschud. Op dit moment in de aflevering begon het item Memoirs of the Candidates en dit viel in de zendtijd voor het Dominicaans Verkeersbureau. We hebben twintig minuten kunnen genieten van mooie vergezichten, prachtige landschappen en jaloersmakende strandplaatjes. De zwoele, lange haren van Annemieke waaiden in de wind, de All Stars van Tim paradeerden door de branding en het welvaartsbuikje van Klaas deinde rustig mee met zijn rustige tred over het strand. Dromerige blikken op oneindig, gefilmd in standje slowmotion… Ondertussen vertelden de drie kandidaten over hun ervaringen. Ze blikten terug, deelden anekdotes en overdachten de impact van het spel op hun levon. Het was emotionele tv, als het niet zo lang duurde allemaal.

Dit duurde dus twintig minuten. Echt leuk op de zaterdagavond!

Het programma sloot af met een monoloog van Art. Mijn lievelings. Hij analyseerde Annemieke, Tim en Klaas als kandidaat én Mol. Hij blééf maar doorgaan. Tot het einde van de zendtijd. De laatste tien seconden gingen als volgt:

“Wie… is… De… Mol…? Dat ziet u thuis… volgende week!”

Echt leuk, Art. Echt leuk.Wat een anti-climax. Nondejuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu.